DoosschildpadAuthor: Wisconsin Department of Natural Resources, License: CC BY-ND 2.0

   Leefgebied doosschildpadvan Dijk, P.P. & Hammerson, G.A. 2011. Terrapene ornata. In: IUCN 2011. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2.  Accessed on 03 May 2012.   DoosschildpadAuthor: Patrick Feller,
License: CC BY 2.0

Terrapene ornata

gb Ornate box turtle  de Schmuck-Dosenschildkröte  fr Tortue-boîte ornée commune

Leefgebied

De westelijke doosschildpad komt voor in Noord-Amerika; in het zuiden van de Verenigde Staten en in Mexico. Het is een typische bewoner van prairie; boomloze, open gebieden met hier en daar struikachtige begroeiing. Ook in halfwoestijnen en woestijnen wordt de schildpad aangetroffen.

Uiterlijk

Met een maximale schildlengte van 14 centimeter is het een wat kleinere soort, de schildkleur is bruin met vele traan- tot streepvormige gele vlekken die een duidelijk straalsgewijs patroon hebben. Een echte kiel ontbreekt op het ovale, koepelvormige schild dat aan de bovenzijde enigszins is afgeplat. Op het midden van het schild is een gele streep aanwezig die de indruk geeft van een kiel. De gele vlekken en strepen vervagen naarmate de schildpad ouder wordt maar verdwijnen nooit helemaal. Mannetjes hebben een rode iris, die van vrouwtjes is geelbruin van kleur. Mannetjes zijn daarnaast te onderscheiden doordat ze wat kleiner blijven en een enigszins hol buikschild hebben. Opvallend is de verdikte, inwaarts geplaatste eerste teen aan de achterpoten, die dient om het vrouwtje beter vast te houden tijdens de paring. Op het eerste gezicht lijkt de doosschildpad op een landschildpad, maar hij heeft tenen met resten van zwemvliezen ertussen

Wetenswaardigheden

De doosschildpadden worden zo genoemd omdat ze hun schild kunnen sluiten als een doosje. Het voorste en achterste deel van het buikpantser is door een scharnier zo bewegelijk, dat zij gesloten kunnen worden, als de schildpad kop, poten en staart ingetrokken heeft.

Voedsel in de natuur

Het voedsel van de doosschildpad bestaat uit wormen, insecten, vruchten, bessen en andere plantaardige kost.

Gedrag

 Dankzij hun goed ontwikkelde oriëntatiegevoel kunnen doosschildpadden zelfs in een zeer uitgestrekt gebied goed de weg vinden. Om te overwinteren gaan ze niet het water in, wat veel moerasschildpadden doen, maar zoeken ze een rustig plekje onder dode bladeren.

Voortplanting in de natuur

De voortplanting van deze soort is goed bestudeerd. De mannetjes zijn na zo'n 8 tot 9 jaar volwassen, vrouwtjes na 10 tot 11 jaar. Bij de paring omstrengelen het vrouwtje en mannetje elkaars poten voor een betere grip. Na de paring wordt het sperma opgeslagen tot na de winter, waarna de eitjes worden afgezet in een fles-vormig nest in een zachte ondergrond. Een nest kan 1 tot 8 eieren bevatten, meestal 4 tot 6. Soms wordt een tweede nest gemaakt. De witte eitjes zijn langwerpig van vorm, ze komen na een incubatietijd van ongeveer 10 weken uit. Het schild van de juvenielen is dan ongeveer 3 centimeter lang, ze hebben nog geen scharnierend buikschild zoals de volwassen dieren; dit wordt pas na 4 jaar functioneel.

Bronnen:

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 3.0 Unported-licentie

Paspoort

Naam Doosschildpad
Klasse Reptilia (Reptielen)
Orde Testudines (Schildpadden)
Familie Emydidae (Moerasschildpadden)
Geslacht Terrapene
Soort Terrapene ornata
Grootte man 9.5 - 15 cm
Grootte vrouw 9.5 - 15 cm
Gewicht man  
Gewicht vrouw  
Paartijd Voorjaar of eind van de zomer-begin herfst.
Paringsinterval  1- 2 legsels in legseizoen
Eier leggen Mei - augustus
Broedtijd 9 - 12 weken
Nest fles-vormig nest in een zachte ondergrond
Geboorte Augustus - september
Gewicht ei 10 gr
Aantal eieren 1 - 8 eieren
Geslachtsrijp man 8 - 9 jaar
Geslachtsrijp vrouw 10 - 11 jaar
Levensduur Tot 37 jaar in de natuur
Voeding Wormen, insecten, vruchten, bessen en andere plantaardige kost
Leefgebied Noord-Amerika en Mexico 
Groep/solitair  
Fokprogramma -
CITES -
IUCN Bijna bedreigd (NT)

 

Terrapene ornata

Follow Us