EkstergansAuthor: fir0002
License: CC BY-NC 3.0

    Leefgebied ekstergansBirdLife International. 2012. Anseranas semipalmata.
The IUCN Red List of Threatened Species 2012.
Accessed on 01 May 2016.
    EkstergansAuthor: Benjamint444
License: CC BY-SA 3.0

Vogels

Anseranas semipalmata

gb Magpie goose  de Spaltfußgans fr Canaroie semipalmée

Leefgebied

Eksterganzen zijn standvogels die langs de noord- en de oostkust van Australië en het savannegebied in zuidelijk Nieuw-Guinea voorkomen. Ze zijn te vinden in natte graslanden, overstromingsgebieden van rivieren, moerassen en andere moerasgebieden langs de kust. Ze vertonen zich zelden landinwaarts. 

Uiterlijk

Eksterganzen hebben gele poten en een zwarte kop, nek, staart en vleugels. Ze hebben slechts halve zwemvliezen aan de poten. Op de kop zit een bobbel. De rest van het verendek is wit.

Ze zijn 77 tot 90 cm lang, 2 tot 3 kg zwaar en hebben een spanwijdte van gemiddeld 1,5 meter. Het mannetje wordt groter dan het vrouwtje en heeft een opvallende knobbel op de kruin. De jongen zijn grijzer van kleur en hebben nog geen bobbel op de kop.

Wetenswaardigheden

  • Eksterganzen verschillen van andere ganzen en eenden omdat ze geleidelijk hun veren ruien, waardoor ze niet een periode kennen waarin ze niet kunnen vliegen.
  • Vóór de Europese kolonisatie van Australië kwamen deze ganzen veel algemener voor.

Voedsel in de natuur

De ekstergans leeft van plantaardig materiaal dat zowel uit het water als op het land wordt bemachtigd. Ze eten grassen, wortels, knollen, zaden, granen, noten, wilde rijst en bladeren. In het droge seizoen eten ze voornamelijk wortels en knollen en in het natte seizoen voornamelijk grassen. Hoewel ze planteneters zijn, eten ze ook wel eens insecten.

Gedrag

Het is een standvogel die het hele jaar door in hetzelfde gebied verblijft. Buiten de broedtijd leven ze in groepen en in de broedperiode in paartjes van meestal drie vogels. Gedurende droogteperioden maken de groepen trektochten naar geschikte foerageergebieden. Ze broeden meestal in meer beboste gebieden.

Predatie

Predatoren jagen op de eieren en de jongen. Bekende predatoren zijn wigstaartwouwen, witbuikzeearenden, dingo's, Australische beverratten, varanen en pythons.

Voortplanting in de natuur

Het broedseizoen valt samen met het einde van de natte periode en loopt van februari tot juni. Eksterganzen broeden in groepjes die vaak bestaan uit één mannetje en twee vrouwtjes. De beide vrouwtjes in zo'n groepje zijn meestal aan elkaar verwant en leggen meestal samen de eieren in het hetzelfde nest.

Ze leggen 3 tot 8 eieren die in 24 tot 38 dagen door alle drie de ouders worden uitgebroed. Wanneer de jongen nog in het nest zitten, buigen de ouders het gras wat naast het nest staat om, zodat de jongen de zaden kunnen opeten. De jongen kunnen na 3 maanden vliegen maar alle drie de ouders zorgen voor de jongen tot het volgende regenseizoen.

Na 2 jaar zijn de jongen geslachtsrijp. In het wild kunnen eksterganzen 32 jaar worden.

Bedreiging

Eksterganzen zijn door de IUCN Geclassificeerd als "Niet bedreigd".

Bronnen:

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 3.0 Unported-licentie.

Paspoort

Naam Ekstergans
Klasse Aves (vogels)
Orde Anseriformes (Eendvogels)
Familie Anseranatidae (Eksterganzen)
Geslacht Anseranas
Soort Anseranas semipalmata
Grootte 77-90 cm 
Spanwijdte 150 cm 
Gewicht 2-3 kg
Broedinterval Jaarlijks
Broedperiode Februari-juni 
Nest Op de grond 
Aantal eieren 3 tot 8 eieren 
Gewicht eieren  
Broedtijd 24-35 dagen 
Uitvliegen 3 maanden
Geslachtsrijp 2 jaar
Levensduur 32 jaar in het wild
Voeding in de natuur Grassen, zaden, wilde rijst en bladeren
Leefgebied Langs de noord- en de oostkust van Australië en het savannegebied in zuidelijk Nieuw-Guinea
Groep/solitair Leven in groepen
Fokprogramma -
CITES -
EU Listing -
IUCN Niet bedreigd (LC)
Follow Us