CITES (the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) is een internationale overeenkomst tussen regeringen. Het doel is te garanderen dat internationale handel in wilde dieren en planten geen bedreiging is voor hun voortbestaan.

Door de wijdverbreide informatie van tegenwoordig over de bedreigde status van veel bekende diersoorten, zoals tijgers en olifanten, lijkt de noodzaak van een dergelijk verdrag vanzelfsprekend. Maar toen in zestiger jaren van de vorige eeuw de eerste ideeën voor CITES gestalte kregen, was de internationale discussie over de regulatie van handel in wilde planten en dieren relatief nieuw. Achteraf gezien, is de noodzaak voor het CITES duidelijk. De jaarlijkse waarde van de internationale handel in wilde planten en dieren wordt geschat op miljarden dollars waarbij het om honderden miljoenen planten en dieren gaat. De handel is divers, variërend van levende dieren en planten tot een enorme hoeveelheid producten die daar van afgeleid zijn, met inbegrip voedingsmiddelen, exotische lederwaren, houten muziekinstrumenten, hout, toeristische curiosa en medicijnen. De exploitatieniveaus van sommige dieren-en plantensoorten zijn hoog en de handel daarin, kan samen met andere factoren, zoals het verlies van leefgebied, leiden tot hevige aantasting van de populaties en kan er zelfs voor zorgen dat sommige soorten bijna uitsterven. Veel diersoorten in deze handel zijn niet bedreigd, maar het bestaan van een overeenkomst betreffende de duurzaamheid van de handel is belangrijk om deze soorten voor de toekomst te behouden.

Omdat de handel in wilde dieren en planten grensoverschrijdend is, is er internationale samenwerking vereist om bepaalde soorten te beschermen tegen over-exploitatie. CITES is in de geest van deze samenwerking opgezet. Tegenwoordig regelt CITES, met verschillende niveaus, de bescherming van meer dan 30.000 soorten planten en dieren, of ze nu worden verhandeld als levende exemplaren, bontjassen of gedroogde kruiden.

CITES is opgesteld naar aanleiding van een resolutie van een vergadering van de leden van de IUCN (The World Conservation Union) die aangenomen is in 1963. Over de tekst van het verdrag is uiteindelijk overeenstemming bereikt tijdens een bijeenkomst van vertegenwoordigers van 80 landen in Washington DC., Verenigde Staten van Amerika, op 3 maart 1973, en op 1 juli 1975 trad CITES 1975 in werking. Het origineel van het Verdrag is in het Chinees, Engels, Frans, Russisch en Spaans vertaald.

CITES is een internationale overeenkomst waaraan landen vrijwillig meedoen. De lidstaten die ingestemd hebben om zich te houden aan de overeenkomst ( 'jpined' CITES) staan bekend als 'partijen'. Hoewel CITES juridisch bindend is voor de partijen - met andere woorden zij moeten het verdrag uitvoeren – vervangt het niet de nationale wetgeving. Het verschaft eerder een kader dat dient te worden gerespecteerd door elke partij, die zijn eigen nationale wetgeving moet vaststellen om ervoor te zorgen dat CITES op nationaal niveau wordt uitgevoerd.

Tegenwoordig zijn er er 175 partijen lid van het CITES.

Bron: CITES Secretariat 

Follow Us