Chinese muntjakAuthor: Karelj,
License: CC BY-SA 3.0


  Leefgebied chinese muntjakLeasor, H., Chiang, P.J. & Pei, K.J-C. 2008.
Muntiacus reevesi. 
IUCN Red List of Threatened Species. Version 2011.2.
Accessed on 25 April 2012.
   Chinese muntjak Author: Margoz,
License:  CC BY-SA 3.0


 

Zoogdieren

Muntiacus reevesi

gb Reeves's muntjac  de Chinesische Muntjak  fr Muntjac de Reeve

Leefgebied

De Chinese muntjak komt voor in de subtropische bossen van Zuidoost China en Taiwan. Chinese muntjaks leven in bosrijke gebieden, maar komen ook op de vlaktes om te grazen. Van oorsprong komen Chinese muntjaks uit China, later zijn ze ingevoerd in verschillende Europese landen, waaronder Engeland en Frankrijk. 

Uiterlijk

Mannetjes hebben slagtanden in hun bovenkaak en een klein eenvoudig gewei op hun kop dat lijkt op twee kleine hoorntjes. Deze wapens worden gebruikt tijdens gevechten met andere mannetjes. De vacht van de muntjak is hazelnootkleurig en het dier heeft een tien centimeter lange staart die bovenin zwart en onderin wit is.

Voortbeweging

Als er gevaar dreigt, kan de muntjak een heel hard blafgeluid maken. Deze 'noodroep' is niet bedoeld als waarschuwing voor anderen, maar het is een uiting van angst.

Wetenswaardigheden

  • Mannetjes hebben slagtanden in hun bovenkaak en een klein eenvoudig gewei op hun kop dat lijkt op twee kleine hoorntjes.
  • Als er gevaar dreigt, kan de muntjak een heel hard blafgeluid maken als een uiting van angst. Hieraan danken ze hun bijnaam 'blafhert'.

Voedsel in de natuur

Het menu van de Chinese muntjak bestaat uit bladeren, vruchten, noten, grassen en zelfs boomschors. Soms komt het echter voor dat de muntjak ook dierlijk voedsel eet, zoals eieren.

Gedrag

Chinese muntjaks leven alleen of in kleine familiegroepen. Ze zijn zowel overdag als 's nachts actief.

In de ooghoeken van muntjaks bevinden zich geurklieren. Door hiermee langs boomstammen en takken te wrijven bakenen ze hun territorium af. Mannetjes markeren hun territorium ook door met hun slagtanden stukken schors van bomen af te schuren.

Als er gevaar dreigt, blijven muntjaks doodstil staan en laten een blaffend geluid horen. Hieraan danken ze hun bijnaam 'blafhert'. De mannetjes krijgen toegang tot de vrouwtjes door het territorium te verdedigen dat het territorium van de vrouwtjes overlapt.

Predatie

De vijanden van de muntjak zijn de grotere zoogdieren en reptielen in zuidoost China. Hieronder vallen luipaarden, tijgers, jakhalzen, krokodillen en pythons. In Engeland is de enige mogelijke vijand de vos.

Voortplanting in de natuur

De voortplanting bij muntjaks kan het hele jaar door voorkomen in de subtropen. In Engeland is het wat meer seizoensgebonden, daar planten de muntjaks zich eind oktober en begin maart voort. Tussen geboortes zitten gemiddeld ongeveer 233 dagen.

Bedreiging

De muntjak is een veelvoorkomend diersoort in zuidoost China, hierdoor is de muntjak niet bedreigd.

Bronnen:

Creative Commons-Licentie
Dit werk valt onder een Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 3.0 Unported-licentie.

Paspoort

Naam Chinese muntjak
Klasse Mammalia (zoogdieren)
Orde Cetartiodactyla (Walvissen en evenhoevigen)
Familie Cervidae (Hertachtigen)
Geslacht Muntiacus
Soort Muntiacus reevesi
Grootte Schouderhoogte: 44-52 cm , lengte: 70 - 113 cm
Gewicht 11 - 28 kg; gem. 18 kg
Paartijd In subtropen hele jaar door, in Engeland tussen oktober - maart
Paringsinterval 233 dagen
Draagtijd gem. 7 maanden
Nest In vegetatie
Geboorte het hele jaar door, in Engeland  mei -oktober
Geboortegewicht 1050 gram
Aantal jongen 1 of 2 jongen, meestal 1
Spenen 2 maanden
Geslachtsrijp ♂ Na 36 tot 59 weken
Geslachtsrijp ♀ Na 24 weken
Levensduur Gem. 11 jaar, max. 18 jaar in het wild. In dierentuin max. 23 jaar
Voeding in de natuur Bladeren, vruchten, noten, grassen en zelfs boomschors. Soms dierlijk voedsel zoals eieren.
Leefgebied Subtropische bossen van Zuidoost China en Taiwan, daarnaast in Engeland en Frankrijk.
Groep/Solitair Over het algemeen solitair
Fokprogramma -
CITES -
EU Listing -
IUCN Niet bedreigd (LC)
Follow Us